เรียนศิลปะ (บ้านเรา) แล้วไปไหน #1 : เรียนหนัง ทำงานตรงสาย อยู่ได้จริงหรือ? ส่วนลึกสุดใจจาก โน้ต จูเนียร์

Summary

• ‘เรียนศิลปะ (บ้านเรา) แล้วไปไหน’ คือชุดบทสัมภาษณ์สามตอนจบที่ชวนสามศิษย์เก่ามาวิพากษ์ถึงระบบการศึกษาสาย ‘ศิลปะ’ ในประเทศไทย รวมถึงโครงสร้างของสังคมที่ไม่ได้เอื้อเฟื้อพื้นที่ให้คนทำงานสายนี้มากพอ จนหลายคนต้องใช้ ‘ลูกฮึด’ ในการมีชีวิตให้อยู่รอดไปพร้อมๆ กับการขวนขวายทำงานศิลปะที่ตัวเองรัก – เริ่มด้วย โน้ต จูเนียร์-จิตต์สินธ์ ผ่องอินทรกุล จากสายภาพยนตร์
• หากไม่นับสถานะลูกชายของตลกชั้นครู โน้ต เชิญยิ้ม ก็ต้องนับว่า โน้ต จูเนียร์ เป็นคนหนึ่งที่มุ่งสู่เส้นทาง ‘คนทำหนัง’ ตั้งแต่เด็ก โดยเขาเลือกเรียนนิเทศศาสตร์ เอกภาพยนตร์ ม.รังสิต ด้วยความคิดที่จะเป็นผู้กำกับหนัง พร้อมกระโดดเข้าสู่วงการหนังไทยสายเอาใจมหาชนในทันทีที่เรียนจบ ซึ่งหลังจากทำ ‘อีส้มสมหวัง ชะชะช่า’ เมื่อเกือบสิบปีก่อน เขาก็เพิ่งกลับมาอีกครั้งด้วยหนัง ‘Dark World เกม ล่า ฆ่า รอด’ ในปีนี้
• ความเป็นลูกตลกคนดังของโน้ต จูเนียร์ อาจเป็นดาบสองคม เพราะมันทั้งมอบโอกาสให้เขาได้ใช้วิชาจากรั้วมหาวิทยาลัยอย่างทันท่วงที ขณะเดียวกันก็เป็นดั่งพันธนาการให้เขาต้องดิ้นรนเป็นสองเท่าเพื่อหลุดพ้นจากตระกูล ‘เชิญยิ้ม’ ของพ่อไปให้ได้ อีกทั้งยังต้องพบเจออุปสรรคจากปัญหาคลาสสิกของนักเรียนหนังที่ว่า การเป็นคนทำหนังในประเทศนี้ไม่เคยเป็นเรื่องง่าย