สำรวจ ‘16 ปี แห่งความหวัง’ (?) ของคันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง ผู้เป็นทั้งอาจารย์ นักเขียน นักวิจารณ์ และติ่ง อะไรทำให้เขายังมีหวังได้ในโลกยุคนี้

Summary

• คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง คือคนทำงานหลายบทบาท ทั้งอาจารย์ นักวิจารณ์ นักเขียน และท่ามกลางความเป็นวิชาการเหล่านี้ เขากลับเป็นติ่งเกาหลีด้วย
• 16 ปีในห้องเรียน เขาสอนตั้งแต่เด็ก Gen Y จนถึงปัจุบันที่เป็น Gen Z กันหมด เขาจึงต้องปรับตัวตามเด็ก และยุคสมัยที่เปลี่ยนไป
• ในโลกปัจจุบันที่มีการใช้ AI อย่างแพร่หลาย คันฉัตรมองว่าเทคโนโลยีช่วยได้ แต่ไม่ควรมาแทนที่การคิด วิเคราะห์ เพราะจะยิ่งทำให้ความเป็นมนุษย์เปราะบางลง
• การวิจารณ์หนังของเขาเน้นทั้งตัวหนัง (Textual) และบริบทภายนอก (Contextual) เพราะศิลปะไม่เคยแยกขาดจากสังคม
• ความเครียดในช่วงสอนหนังสือยุคแรกๆ ของคันฉัตร ทำให้เขาคิดว่า ต่อต้านเกาหลีฟีเวอร์ไม่ได้แล้วก็เข้าร่วมเสียเลย จนถึงวันนี้ความเป็นติ่งของเขาจึงนับว่าเป็นพื้นที่พักใจอย่างหนึ่ง
• ‘ความหวัง’ อาจไม่ใช่คำตอบ แต่การจัดการจิตใจและอยู่รอดผ่านยุคสมัย คือทักษะสำคัญที่สุดของมนุษย์