จาก "เฉิ่ม" ถึง "Taxi Driver" ความชายขอบของคนขับแท็กซี่ในภาพยนตร์ วีรบุรุษหลังพวงมาลัย ผู้สังเกตการณ์ และผู้รับฟังปัญหาจิตใจยามค่ำคืน

Summary

• คนขับแท็กซี่ ภาพแทนของคนชายขอบผู้โดดเดี่ยว ผ่านภาพยนตร์อย่าง เฉิ่ม, Taxi Driver, Collateral และ Night on Earth ที่ใช้พื้นที่ห้องโดยสารและกระจกมองหลังเป็นเสมือนม่านกั้นเชิงจิตวิทยา สะท้อนภาวะความแปลกแยก กั้นกลางระหว่างชนชั้น และการเป็นผู้รับฟังความว้าเหว่ในเมืองใหญ่ยามรัตติกาล
• กระจกมองหลังและห้องโดยสารเปรียบเหมือนพื้นที่ไร้ตัวตน คนขับรถกะดึกทำหน้าที่เป็นเพียงผู้สังเกตการณ์ความเสื่อมโทรมและปัญหาชีวิตของผู้โดยสารที่ผ่านเข้ามาแล้วจากไป โดยที่ตัวตนของพวกเขาไม่ได้ถูกมองเห็นหรือให้ความสำคัญจากสังคมรอบข้าง
• สำนึกความเป็นวีรบุรุษไม่ได้ถูกผูกขาดโดยชนชั้นสูง ตัวละครอย่างสมบัติ, ทราวิส, แม็กซ์ หรือบุคคลในชีวิตจริงอย่างลุงนวมทอง ไพรวัลย์ ต่างพิสูจน์ให้เห็นว่า แม้จะเป็นคนธรรมดาหรือคนชายขอบ ก็สามารถลุกขึ้นมาต่อกรกับความอยุติธรรมและกลายเป็นวีรบุรุษที่จับต้องได้ โดยไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งหรืออำนาจอันยิ่งใหญ่ในสังคม