ทำความรู้จักแนวคิด Child-Friendly City จะเกิดอะไรเมื่อเราเลือกออกแบบเมืองใหญ่ผ่านสายตาของเด็กๆ

Summary

• ภาพของเมืองในความรู้สึกทั่วไป เรามักนึกถึงเรื่องราวการใช้ชีวิตของผู้คนในภาพรวม ทั้งในเรื่องการเดินทาง เส้นทางรถรา ขนาดของทางเท้า สวนสาธารณะควรอยู่ตรงไหน หรือพื้นที่สาธารณะแห่งหนึ่งควรรองรับคนได้มากแค่ไหน โดยมีขนาดของคนวัยผู้ใหญ่เป็นที่ตั้ง แต่ในทุกๆ เมือง คนที่ใช้เมืองไม่ได้มีแค่ผู้ใหญ่ เด็กก็ต้องเดินบนทางเท้าเดียวกัน ข้ามถนนสายเดียวกัน ใช้สวนเดียวกัน และเดินออกจากบ้านไปเจอโลกข้างนอกเหมือนกัน เพียงแต่ขนาดตัว ประสบการณ์ และความสามารถในการรับมือกับสิ่งรอบตัวของเด็กยังไม่เท่ากับผู้ใหญ่นัก
• จากคำถาม จึงเกิดแนวคิด ‘Child-Friendly City’ หรือ ‘เมืองที่เป็นมิตรกับเด็ก’ ซึ่งไม่ได้หมายถึงการทำเมืองให้เต็มไปด้วยสนามเด็กเล่น แต่เป็นการมองเมืองในมุมของเด็กมากขึ้น ตั้งแต่ความปลอดภัยในการเดินทาง การเข้าถึงพื้นที่สาธารณะและพื้นที่สีเขียว ไปจนถึงการเปิดโอกาสให้เด็กได้เล่น เรียนรู้ และมีส่วนร่วมกับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับชีวิตของตัวเอง แนวคิดนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากการออกแบบเมืองเพียงอย่างเดียว แต่มีจุดเริ่มต้นจากการมองว่า ‘เด็กมีสิทธิในเมือง’ เช่นเดียวกับคนกลุ่มอื่นๆ ซึ่งยูนิเซฟตั้งใจผลักดันให้เรื่องของเด็กเข้าไปอยู่ในนโยบายและการตัดสินใจระดับท้องถิ่น ไม่ใช่ปล่อยให้เป็นเรื่องของโรงเรียน ครอบครัว หรือหน่วยงานที่ทำงานกับเด็กเพียงอย่างเดียว
• เมื่อเราเริ่มมองพื้นที่จากระดับสายตาของเด็ก หัวใจของการออกแบบบ้านจึงต้องให้ความสำคัญกับสภาพแวดล้อมที่เด็กสามารถเติบโตและเรียนรู้ได้จากชีวิตประจำวันของตัวเอง เพราะพื้นที่ที่ดีสำหรับเด็ก ไม่ได้หมายถึงเพียงการมีห้องนอนที่น่ารักสวยงาม แต่คือการออกแบบสภาพแวดล้อมรอบตัวให้เด็กได้เล่น เคลื่อนไหว เรียนรู้ และเติบโตอย่างปลอดภัย