‘ซื้อติดดอย ขายติดแดง’ กับดักการรู้คิดที่ทำให้เราเทรดเท่าไรก็ไม่รวย

Summary

• มนุษย์มีพฤติกรรมหลีกเลี่ยงความสูญเสีย โดยความเจ็บปวดจากการเสียเงินนั้นรุนแรงกว่าความสุขที่ได้รับเงินจำนวนเดียวกันถึง 2.25 เท่า เมื่อเงินที่ลงทุนไปเริ่มติดลบ นักลงทุนมักจะไม่อยากยอมรับความผิดพลาดด้วยการตัดสินใจขายแต่กลับหลอกตัวเองว่าถ้ายังไม่ขายก็เท่ากับยังไม่ขาดทุน บางครั้งอาจซื้อถัวเฉลี่ยเพื่อหวังผลให้ต้นทุนถูกลง แต่เมื่อราคาตลาดร่วงลงมาเรื่อยๆ จนเลยจุดที่รับไหว พวกเขาก็มักจะเทขายด้วยความตื่นตระหนก
• เมื่อตลาดเข้าสู่ขาขึ้น อคติการรู้คิดที่มักจดจำเพียงเหตุการณ์ระยะสั้นจะทำให้เราเข้าใจเอาเองว่าราคาจะเพิ่มขึ้นต่อเนื่องไปยังอนาคต เมื่อผนวกกับพฤติกรรมแห่ตามกันเพราะความกลัวที่จะพลาดโอกาสหลังจากเห็นคนอื่นอวดกำไรก้อนใหญ่ในโซเชียลมีเดีย ปัจจัยเหล่านี้ทำให้เราตัดสินใจซื้อสินทรัพย์ในราคาสูงกว่าที่ควรจะเป็น
• หากต้องการลงทุนด้วยตัวเองต่อไป หนทางแก้ไขคือต้องเขียนกลยุทธ์ลงกระดาษให้ชัดเจน ยึดมั่นในเป้าหมายระยะยาว และที่สำคัญที่สุดคือต้องลดความถี่ในการเปิดดูผลกำไรขาดทุนเพื่อป้องกันการตัดสินใจแบบหุนหันพลันแล่น หรือถ้าเลือกที่จะยกธงขาวแล้วถอนตัวออกจากตลาด การหันไปมอบหมายให้เหล่ามืออาชีพอย่างผู้จัดการกองทุนเป็นผู้บริหารจัดการสินทรัพย์แทนก็นับเป็นทางเลือกที่ดีเช่นกัน