ทะเลสมาร์ทโฟน ชำแหละวัฒนธรรม Social Currency ทุกข์ชาวบ้านที่ทำให้เราต้องดูคอนเสิร์ตผ่านหน้าจอมือถือคนอื่น

Summary

• ทุกวันนี้การไปดูคอนเสิร์ตของศิลปินโดยเฉพาะอย่างยิ่งศิลปินระดับโลก การจะได้เห็นภาพของศิลปินที่เราชื่นชอบแบบชัดๆ กลายเป็นเรื่องยากไปแล้ว เพราะสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้ามีแต่หน้าจอสมาร์ทโฟนเต็มไปหมด จนมันกลายเป็นเรื่องปรกติไปแล้วที่เราจะต้องหลบหน้าจอมือถือเพื่อหาช่องเล็กๆ ในการดูโชว์บนเวที และสิ่งที่ถือเป็นเรื่องตลกร้ายก็คือในคนที่มีความสูงไม่มากนัก ลำพังแค่การหลบคนตัวสูงเพื่อให้ได้เห็นแค่ขอบเวทียังเป็นเรื่องยาก พวกเขาก็เลยแก้ปัญหาด้วยการดูคอนเสิร์ตผ่านหน้าจอมือถือของคนอื่นมันเสียเลย เพราะความชัดของภาพระดับ 4K มันชัดเสียยิ่งกว่าดูจอ LED ข้างเวทีที่ในบางครั้งก็ถูกบังจนมองไม่เห็นไปเสียนี่
• สาเหตุที่ทุกคนต้องยกมือถือขึ้นมาบันทึกภาพ ทั้งที่รู้ว่ามันบังคนข้างหลังหรือแม้แต่บังสายตาตัวเองก็เพราะว่าในโลกยุคปัจจุบัน “ประสบการณ์ที่ไม่ได้ถูกบันทึก คือประสบการณ์ที่ไร้มูลค่า” คนจำนวนมากที่อยู่ภายใต้การควบคุมของโซเชียลมีเดียกำลังเร่งสะสม Social Currency เพื่อนำไปแลกเปลี่ยนเป็นความยอมรับในโลกดิจิทัล จนหลงลืมไปว่ามูลค่าที่แท้จริงของดนตรีนั้นต้องใช้ใจและประสบการณ์ในการสัมผัสเท่านั้น ไม่ใช่ยอด Engagement
• แต่ไม่ว่าจะชอบหรือไม่ชอบก็ตาม สิ่งที่จะเกิดขึ้นแน่ๆ ในวินาทีที่ใครก็ตามยกมือถือขึ้นมาถ่ายศิลปินบนเวทีแบบสุดมือก็คือความทุกข์ของคนที่ยืนอยู่ข้างหลังที่ความทุกข์จะยิ่งทบเท่าทวีคูณมากขึ้นไปอีกถ้าหากมันเกิดขึ้นหมดทุกแถวจากหน้าสุดไปจนถึงโซนหลังสุด จนทำให้คนที่ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องยกมือถือขึ้นมาถ่ายคลิปก็ต้องยกมือถือขึ้นมาถ่ายและดูคอนเสิร์ตผ่านหน้าจอตามคนอื่นเขา เพราะอย่างน้อยมันก็ยังดีกว่าดูผ่านหน้าจอของคนอื่น และเมื่อคุณบ่นก็จะมีใครสักคนมาบอกกับคุณว่า “มันเป็นเรื่องที่แก้ไขไม่ได้แล้ว จงยอมรับความจริงนี้เสียเถอะ