Aftersun หลังตะวันลาลับขอบฟ้า เราจะยังคงมีชีวิตในความทรงจำของคนอื่นเสมอ

Summary

• พล็อตของหนัง Aftersun ซึ่งเป็นผลงานการกำกับเรื่องแรกของผู้กำกับหญิงชาวสกอตแลนด์วัยสามสิบห้าอย่าง ชาร์ล็อตต์ เวลล์ส ไม่ได้สลับซับซ้อนอะไรเลย เพราะหนังเล่าเรื่องของการใช้เวลาอยู่ร่วมกันในช่วงระยะเวลาสั้นๆ ระหว่าง แคลัม (รับบทโดย พอล เมสคัล) คุณพ่อหนุ่มวัยสามสิบปี กับ โซฟี (แฟรงกี โคริโอ) ลูกสาววัยสิบเอ็ดปี ที่รีสอร์ตแห่งหนึ่งในประเทศตุรกี ซึ่งแต่ละวันผ่านไปด้วยการทำกิจกรรมที่เรียบง่ายของพ่อลูก
• การใช้ชีวิตที่ไม่มีอะไรหวือหวาเหล่านี้ สะท้อนให้เห็นอย่างตรงไปตรงมาว่า นานๆ ที แคลัมและโซฟีจะได้มีโอกาสมาเจอกันสักครั้ง และมันก็ไม่ได้เป็น ‘ช่วงเวลาพิเศษ’ ที่สลักสำคัญอะไร เพราะดูเหมือนทั้งคู่จะไม่ได้วางแผนที่จะทำกิจกรรมดีๆ เพื่อสร้างความทรงจำที่น่าจดจำร่วมกัน ตรงกันข้ามพฤติกรรมที่เอาแน่เอานอนไม่ได้ของแคลัม ก็ทำให้บรรยากาศหนังหม่นเศร้า และไร้ซึ่งวี่แววของการคลี่คลาย
• ถ้าหาก Aftersun เป็นหนังฟีลกู๊ด ทิศทางของหนังจะต้องออกมาตรงกันข้ามกับสิ่งที่หนังถ่ายทอดออกมาแน่นอน แต่เพราะมันเป็นหนังที่ขุดลึกเข้าสู่ความทุกข์ยากในชีวิตของผู้ชายคนหนึ่ง ที่มองว่าตัวเองไร้คุณค่า และไม่ประสบความสำเร็จ จนนำไปสู่ปัญหาสุขภาพจิตที่ไร้ซึ่งแสงสว่างที่ปลายอุโมงค์ ซึ่งทำให้ผู้ชมหลายคน -ที่ไม่ว่าจะสนิทสนมกับพ่อของตัวเองหรือไม่- ต้องใจสลาย